سرریزهای کنگره ای به عنوان گزینه مناسب برای رفع مشکل سرریزها در مقابل حداکثر دبی عبوری مطرح می باشند. در این پژوهش 5 مدل سرریز کنگره ای مستطیلی با 4 شیب مختلف در 2 وجه بالا دست و پایین-دست، به صورت آزمایشگاهی بررسی شد. زاویه شیب سرریز ها از حالت سرریز کنگره ای مستطیلی بدون شیب به زاویه های 15، 30 و 45 درجه نسبت به رأس تاج سرریز تغییر یافت. نتایج پژوهش حاضر حاکی از آن است که در سرریز کنگره ای مستطیلی با شیب وجه های بالا دست و پایین دست با افزایش پارامتر بدون بعد Ht/P، از میزان ضریب دبی سرریز کاسته می شود. همچنین نتایج نشان داد با ایجاد شیب تاج سرریز کنگره ای مستطیلی در وجه بالا دست، ضریب دبی سرریز نسبت به حالت بدون شیب کاهش می یابد. در وجه پایین دست سرریز کنگره ای مستطیلی متناسب با میزان شیب نسبت به تاج سرریز، ضریب دبی افزایش می یابد. علاوه بر آن مشخص شد که در محدوده آزمایش، در مدل سرریز کنگره ای مستطیلی با وجه های بالا دست و پایین دست شیب دار، افزایش طول مؤثر سرریز باعث کاهش ضریب دبی می شود. همچنین افزایش ارتفاع سرریز کنگره ای مستطیلی با وجه های بالا دست و پایین دست شیب دار، ضریب دبی سرریز را افزایش می دهد. در نهایت معادله ضریب دبی بر اساس پارامترهای بدون بعد مؤثر در این پژوهش ارایه شد.

رودخانه آجی چای بزرگترین رود شرق دریاچه ارومیه است که سرشاخه های اصلی آن از کوه های سبلان، سهند و رشته کوه بزقوش سرچشمه می گیرند. علاوه بر آبراهه های اصلی، حوضه آبریز آجی چای دارای ذخایر غنی آب های زیرزمینی نیز می باشد. معمولا کیفیت آب ها در تماس با سازندهای مارنی گچدار و نمکدار بخش های میانی حوضه، تغییر می یابد و به آب های شور و حتی خیلی شور تبدیل می شوند.هدف این مطالعه ارزیابی کیفیت منابع آب بالادست حوضه آبریز آجی چای از نظر مصارف کشاورزی می باشد که برای این منظور از نتایج تجزیه شیمیایی نمونه آب های سطحی و زیرزمینی، شاخص های کیفی شامل (TH, Cl, %Na, TDS, SAR, Ec) و دیاگرام های کیفی  (Piper, USSL)در خرداد 1387 استفاده شد. نقشه ها در محیط (GIS) ترسیم شدند.نتیجه این پژوهش نشان می دهد که آب های شیرین به مقدار کم (حدود 2 درصد) در آبخوان های پایکوه های سبلان وجود دارد و بیشتر آب های زیرزمینی منطقه از نظر کیفیت متوسط هستند. در حدود 40 درصد آب های زیرزمینی منطقه را آب های شور و خیلی شور تشکیل می دهند. آب های سطحی هم که از ارتفاعات سبلان سرچشمه گرفته اند و در بالادست حوضه اندازه گیری شده اند از نظر کیفی شیرین هستند.

دبی جریان عبوری از روی سرریز اوجی به طول سرریز، بار آبی بالادست و ضریب دبی جریان بستگی دارد. عوامل متعددی نیز بر ضریب دبی جریان اثر می گذارند. در این پژوهش، به بررسی برخی از پارامترهای موثر بر ضریب دبی سرریز اوجی مانند: شیب وجه بالادست، ارتفاع کف بند و استغراق پایین دست پرداخته شده است. بدین منظور، مدل های فیزیکی از سرریز اوجی ساخته شد. این مدل ها دارای شیب متفاوت در وجه بالادست (وجه قایم و شیب های 18، 33 و 45 درجه)، دارای ارتفاع کف بند متفاوت 3، 5، 7 و 10 سانتی متری در پایین دست در حالت جریان آزاد و سرریز اوجی دارای شیب وجه قایم بالادست ولی در حالت مستغرق می-باشند. نتایج نشان داد که برای همه سرریزها، ضریب دبی با افزایش پارامتر P/He ابتدا سیر صعودی داشته و سپس روند ثابتی دارد. مقدار ضریب دبی از حدود 25/2 در حالت جریان آزاد به 15/2 در حالت جریان مستغرق کاهش می یابد. به ازای یک بار آبی (He) معین، سرریزهای دارای کف بند و حالت مستغرق، میزان دبی کمتری از خود عبور می دهند. همچنین با استغراق سرریز با شیب وجه قایم بالادست، نحوه ی تغییر ضریب دبی نسبی با پارامتر (h_d/H_e)، ابتدا روند ثابتی داشته و سپس کاهش یافته است. آستانه ی استغراق (hd/He) در این پژوهش برای این سرریز 75/0 می باشد و با افزایش نسبت استغراق (hd/He) از حدود 75/0 تا 1، ضریب دبی نسبی (Cs/C0) از 88/0 به 24/0 کاهش می یابد.

لوله گردابی سازه ای است که از طریق یک شکاف طولی روی آن و جریان گردابی تشکیل یافته درون آن رسوب بستر را جدا می کند. لوله گردابی از جمله سازه های جدا کننده رسوب می باشد که به راحتی و با وجود هزینه بسیار کم می توان درابتدای آب گیر کانال ها نصب نمود. حتی در کانال هایی که در حال بهره برداری هستند، احداث آن به راحتی امکان پذیر می باشد. درمطالعه حاضر با بررسی آزمایشگاهی سعی گردید تا با قراردادن یک مانع با ارتفاع و زاویه قرارگیری مختلف راندمان تله اندازی رسوب در لوله گردابی را افزایش داد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که درصد رسوب ورودی به لوله گردابی به شرایط هیدرولیکی جریان(فرودجریان) و زاویه قرارگیری مانع و لوله بستگی دارد، به طوریکه با افزایش عدد فرود و ارتفاع مانع، راندمان تله اندازی کاهش یافت. همچنین راندمان تله اندازی در لوله گردابی و مانع با زاویه 60 درجه حدود 13 درصد از حالت نصب با زاویه 90 درجه بیشتر بود.

در تقاطع­­های راست گوشه سه شاخه یا چهار شاخه کانال­های روباز، مطالعه جدایی جریان بسیار حائز اهمیت می­باشد. برخی پارامترهای موثر در این زمینه نسبت دبی ورودی و عمق جریان می­باشد که در این تحقیق تاثیر نسبت دبی ورودی و نسبت ارتفاع سرریزها (عمق جریان) در الگوی جریان و ابعاد ناحیه جداشدگی به صورت عددی شبیه­سازی شده است. بررسی نتایج مدل عددی نشان داد که مدل k-ω بیشترین مطابقت را با نتایج آزمایشگاهی دارد، به طوریکه میزان خطای شبیه­سازی کمتر از 20% بود. ابعاد ناحیه جداشدگی در کانال­­های اصلی و فرعی با نسبت دبی ورودی رابطه مستقیم داشت. همچنین با افزایش ارتفاع سرریزهای خروجی، عمق جریان افزایش یافت و منجر به کاهش ابعاد ناحیه جداشدگی شد. مطابق نتایج عددی، ابعاد ناحیه جداشدگی در راستای قائم از کف کانال به سطح آب افزایش یافت، به­طوری­که برای نسبت دبی 6/0 و نسبت ارتفاع سرریز 377/0، طول ناحیه جداشدگی در کف کانال، فاصله 1/0 متر از کف و در سطح آب به ترتیب در حدود 60 سانتیمتر، 75 سانتیمتر و 85 سانتیمتر بود. بنابراین از سطح آب به سمت کف کانال طول ناحیه جداشدگی در حدود 29% کاهش یافت.